واحد تصفيه پساب هاي صنعتي مبين در فاز يک پتروشيمي در عسلويه واقع شده است. مجتمع مبين در کنار بزرگترين پتروشيمي هاي دنيا (مجتمع پتروشيمي برزويه? بزرگترين توليد کننده آروماتيک دنيا، مجتمع پتروشيمي جم بزرگترين توليد کننده الفين دنيا و مجتمع پتروشيمي زاگرس بزرگترين توليد کننده متانول دنيا) قرار دارد که پسماندهاي مجتمع هاي مذکور آغشته به انواع مواد صنعتي خطرناک با ترکيبات مرگ آور است.
اسماعيل کهرم اکولوژيست و استاد دانشگاه در اين مورد گفت: آلودگي هاي ناشي از رهاسازي پسماندهاي صنعتي بدون خنثي سازي مواد خطرناک آن، فاجعه اي انساني را به وجود خواهد آورد. در واقع با اين روند چرنوبيلي تازه در کشور به وقوع مي پيوندد.
به گزارش خبرگزاري محيط زيست ايران (ايرن)، وي با اشاره به اينکه عمده اين پسماندهاي سرشار از مواد راديو اکتيو هستند گفت: اين مواد بي ترديد موجب تغيير ژنتيکي مي شوند و معضلات فيزيکي و رواني بسياري براي نسل هاي فعلي و آينده به وجود خواهند آورد.
وي از وجود فلزات سنگين در صنايع مرتبط با نفت و گاز و پتروشيمي خبر داد و اظهار داشت: وانديوم، جيوه و ترکيبات سمي خطرناک ارسنيک در پسماندهاي اين صنعت باعث بروز بيماري هاي خطرناک و مرگ آور مي شود. در کنار اين موارد که بخشي از آلودگي هاي موجود در پسماندهاست، بدترين ماده سمي موجود بر روي کره زمين نيز در اين پسماندها وجود دارد به نام آسکارول. اين ماده سمي قادر است تا علاوه بر تغييرات ژنتيکي در انسان موجب تغيير ويژگي هاي اقليمي در برخي مناطق شوند.
اسماعيل کهرم همچنين اشاره کرد: مسلما با رها سازي آب هاي سنگين در خليج فارس بسياري از ماهيان خليج فارس آلوده بوده و در صورت مصرف اين آلودگي به انسان ها نيز سرايت مي کند و موجب بروز بيماري هاي لاعلاج مي شود.
بر اساس اين گزارش واحد تصفيه پساب هاي صنعتي مبين واحد مشتمل بر سه قسمت است قسمت COC که وظيفه تصفيه پساب هاي توليد شده توسط مجتمع هاي منطقه را بر عهده دارد و قسمت POC - با توجه به خطر بالاي روان آب هاي منطقه و آلوده بودن اين روان آبها به انواع آلاينده هاي صنعتي اين قسمت وظيفه تصفيه اين روان آب ها را بر عهده دارد و قسمت زباله سوز که در آن لجن ها و پسماند هاي حاصل از فرايند تصفيه (ويا به عبارت ديگر آلودگي هاي استحصال شده از پساب ورودي به واحد طي فرايند تصفيه )سوزانده مي شود.
همچنين لجن ها و پسماند هاي استحصال شده طي اين فرايند نيز بايد در کوره هاي زباله سوز سوزانده شود و خاکستر حاصل از آن نيز با رعايت ضوابط زيست محيطي در محيط هاي ويژه و با ضريب ايمني بالا دفن شود بگونه اي که امکان نشت اين مواد به محيط پيرامون به حد اقل ممکن برسد.
اما در طول دو سال گذشته هيچ اقدامي در جهت تصفيه پسماندها صورت نگرفته است به طوري که تمامي پسماند ها و لجن هاي استحصال شده طي فرايند تصفيه که مي بايست پس از آبگيري در زباله سوز اين واحد سوزانده شود، به دليل تاخير در راه اندازي واحد زباله سوز در محيط پيرامون ساحل رها سازي شده اند. اگرچه مجتمع مبين موظف بود اين پسمانده اي فوق العاده خطرناک را تا راه اندازي زباله سوزهاي صنعتي در محلي ايمن نگه دارد اما متاسفانه با عقد قرارداد با پيمان کاران مختلف تعداد بيش از 500 تانکر از اين پسماند ها را به صورت شبانه از واحد خارج کرده و در زيست بوم هاي منطقه و کوه هاي اطراف و دريا رها کرده است.
هشدارهاي مختلف کارشناسان به مسئولان اين مجتمع نيز تاثيري نداشته و سازمان محيط زيست تاکنون و در طول 2 سال فعاليت اين مجتمع هنوز نتوانسته است از بزرگترين فاجعه زيست محيطي در کشور جلوگيري کند.
اسماعيل کهرم در ادامه سخنان اش اظهار مي دارد: اين فاجعه تنها مختص به نواحي جنوبي و مناطق نزديک به عسلويه نخواهد ماند. به طوري که در فاجعه چرنوبيل اثرات آن تا 6 هزار کيلومتر به سمت غرب ديده شد و در ايالت ولز انگلستان نيز اثرات مواد سمي مشاهده شد، مسلما در آينده شاهد فراگير شدن بيماريهاي مختلف که ناشي از مواد سمي در مناطق نفتي است، خواهيم بود.
اين اکولوژيست و استاد دانشگاه معتقد است: روزگاري رودخانه ها و سواحل درياها، محل شکل گيري تمدن هاي جديد بودند، اما امروزه به محل هاي تبديل شده اند تا کارخانه هاي آلاينده در کنار آنها ايجاد شوند و مواد سمي و خطرناک را به درون آنها بريزند.
وي در ادامه گفت: اميدوارم که خيلي زود براي اين فاجعه فکري شود، در غير اينصورت با توجه به مدارک مستند، ما بايد منتظر بزرگترين فاجعه پنج دهه اخير باشيم.
کهرم در پايان تصريح کرد: به جاي آنکه نفت را بر سفره ها خودمان ببينيم، شاهد بروز فجايع مختلف ناشي از آلودگيهاي نفتي هستيم. در اين ميان جالب است بدانيم که برخي مسئولان سازمان محيط زيست با افتخار اعلام مي کنند که ما مي خواهيم استان مربوط به خودمان را به عسلويه تبديل کنيم. عسلويه که اين روزها آلودگي هايي کمتر از چرنوبيل ندارد.

:: دانلود فایل ضمیمه ()