بعد: اينکه ايران در سال جهاني تنوع زيستي چکار بايد بکند موضوعي است در حوزه مسئوليت دکتر صدوق به عنوان معاونت محيط طبيعي سازمان جفاظت محيط زيست. اگر يک کار بزرگ بشود انجام داد، حالا وقتش است آقاي دکتر، بهترين کار هم همين است که به طور قطع طرح قرق پنج ساله زيستگاه هاي ايران اجرا بشود.خلاصه اينکه:
1- مطلقاً و ابداً براي پنج سال آينده صدورهر گونه پروانه صيد و شکار متوقف بشود. رسماً اعلام بشود که مشاهده هر گونه حضور مشکوک به صيد و شکار در هر جاي طبيعت ايران(اقدام به صيد و شکار يا همراه داشتن ابزارمرتبط آن ) جرم بوده و مجرم بلافاصله تحت پيگرد قرار خواهد گرفت.
2- هر گونه فعاليت عمراني در مناطق چهارگانه تحت مديريت سازمان حفاظت محيط زيست صرفاً منوط بشود به صدور مجوزي با امضاي رياست سازمان، معاونت محيط طبيعي و رئيس شوراي ارزيابي يکي از دانشکده هاي محيط زيست کشور.(کار ارزيابي به عنوان يک وظيفه حاکميتي بايد از مهندسان مشاور ستانده شده و به شورايي مرکب از اعضاي هيئت علمي هر کدام از گروه هاي محيط زيست دانشگاه هاي معتبر واگذار شود. مصالحه با چنين شورايي براي کارفرما دشوارتر از خريدن وبه استيلا درآوردن يک دفتر مهندسين مشاور است.اگر مثل روال معمول مهندسان مشاور، شوراهاي پيش گفته بخواهند به کارمند و جيره خوار کارفرماهاي ضد محيط زيست تبديل شوند، راحتتر مي توان از طريق مجاري رسانه اي آنها را سکه يک پول کرده و اعتبار دانشگاهي شان را به حراج گذاشت.) برقراري چنين روالي قطعاً راه سازي و سد سازي و خانه سازي و... را در مناطق حفاظت شده اولاً بسيار دشوار و پر هزينه کرده و دوماً به طرح هايي کاملاً در ملاء عام وآشکار تبديل خواهد کرد.اينطور نخواهد بود که فلان مدير دون پايه در فلان شهرستان با اندکي ارعاب از سوي يک مقام محلي موازي، مجوز دستکاري در منطقه حفاظت شده را بدهد و تا ماهها بعد هم کسي از آغاز پروژه عمراني مرتبط، مطلع نشود.
ديگر: ممکن است گفته شود شکار يا صيد في نفسه بد نيست و فقط بايد ضابطه مند باشد. حرف درستي است که در زمان و مکان نامناسبي گفته مي شود.مي دانيم ابزارهاي محيط باني و حفاظت سازمان محيط زيست خيلي ضعيف هستند و صدور فقط في المثل ده پروانه شکار در البرز مرکزي به معناي حضور صد تفنگ به دست در اين منطقه خواهد بود! اين موضوع را در ياد داشت بعدي به تفصيل واخواهم شکافت. يا ممکن است بگويند برقراري چنان روال پيچيده اي براي صدور مجوز فعاليت عمراني در مناطق حفاظت شده مورد موافقت دولت قرار نخواهد گرفت و اصرار برآن اجراي طرح را عقيم مي کند. گفت آنکه يافت مي نشود آنم آرزوست. همين را بگوييد. بگذاريد همه بدانند دولت اصرار دارد بر فعاليت عمراني غير مجاز در مناطق حفاظت شده و زيستگاه هاي طبيعي. مضاف بر آنکه تصور مي کنم دکتر صدوق دست کم توان مجاب ساختن مديران بالا دست خود را براي تن نهادن به اين طرح دارد.
همچنين : پنج سال به آيش گذاشتن طبيعت ايران، براي دادن فرصت استراحت و نوزايي به آن، براي آنکه سازمان محيط زيست فرصت بازسازي ساختار خود و توان مقاومت در مقابل اشغالگران و متصرفان طبيعت را پيدا کند. اين است همه آنچه که انتظار داريم دکترصدوق براي آن پا در رکاب بگذارد و سينه ستبر کند.
سرانجام : چند هفته اي قبل از اينکه دکتر صدوق مسئوليت تازه را بپذيرد با هم صحبتي داشتيم و آشکار بود که او مردد است براي حضور در ساختمان سنگي پرديسان وصادقانه با دوستان در اين باره مشورت مي کند. البته آن زمان از وي درخواست شده بود براي پذيرش مسئوليت مديريت سازمان نيز طرح خود را ارائه دهد. معلوم بود چندان شيفته و ذوق زده منصبي که به او پيشنهاد شده نيست.در عين حال اميد و شور و شوقي داشت شايد بشود در منصبي بالاتر (رئيس سازمان يا معاونت محيط طبيعي ) بخشي از آرزوهاي بر زمين مانده اين سالها را برآورده کرد، کاري بزرگ انجام داد، سازمان را به مسير اصلي خود بازگرداند و دست کم جلوي قدري از تصرفات تازه را گرفت. شايد دکتر صدوق هنوز حرف گزنده آن روزمن را از خاطر نبرده باشد: " اگر بشود اين کارها را انجام داد، البته پذيرش آن مسئوليت نه فقط توجيه دارد، بلکه وظيفه است، اما اگر نشود....دکتر جان مراقب باش که اين اعتبار و آبرويي چهل ساله است که داري سرمايه چنين قمار دشواري مي کني ، ومن خوشبين نيستم ..."  اکنون دکتر صدوق در گرماگرم اين قمار دشوار است. دارد مي برد يا مي بازد؟ دعا کنيم که نبازد، چون مي دانيم باختن او براي طبيعت ايران به چه معناست در اين چند ماهه خبر خاصي از فعاليت دکتر صدوق در مسئوليت خطير خود ( ودر قمار سرنوشت سازش) نداشته ايم. دست کم اينکه تا حالا از کاري که کرده عدم النفع داشته است. عدم النفع هم عين ضرر است . مگر آنکه آن کار بزرگ را دکتر انجام دهد. جزئيات آنچه را که در اين يادداشت گفتم در سلسله مطالبي در همين باره شرح خواهم داد.
ناصر کرمي