هوشنگ ضيايي در گفت‌وگو با خبرگزاري محيط‌زيست ايران گفت: شکار غيرمجاز و مسموم شدن طعمه روباه‌ها، مهم‌ترين عامل کاهش جمعيت آنها محسوب مي‌شود.
اين استاد دانشگاه افزود: روباه‌ها ارزش‌هاي زيادي دارند، از جمله در ايجاد تعادل اکولوژيک بسيار موثر هستند و جمعيت موش‌ها و خرگوش‌ها را در مزرعه‌ها در حالت تعادل قرار مي‌دهند. به گفته او شکار جوندگان بوسيله روباه باعث مي‌شود که جمعيت خرگوش‌ها که پوست درختان را مي‌خورند و جمعيت موش‌ها را که به محصولات کشاورزي آسيب‌ مي‌رسانند، به حالت تعادل برسد.
ضيايي با ابراز تاسف گفت: دم روباره به عنوان وسيله اي تزئيني مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اين در حالي است که طبق کنوانسيون تجارت گونه‌هاي نادر گياهي و جانوري، تجارت پوست شاه روباه  ممنوع است.
اين کارشناس حيات وحش با بيان اينکه در ايران طرح حفاظتي براي هيچ‌گونه جانوري غير از يوزپلنگ وجود ندارد، افزود: در منطقه ناي‌بندان طبس دوربين‌هاي تله‌اي که به خاطر يوزپلنگ‌ها کار گذاشته شده از تعداد زيادي شاه‌روباه نيز عکس گرفته‌اند و اين نشانگر آن است که شاه‌روباه‌ها در اين مناطق وجود دارند.
ضيايي گفت: در ايران 500 هزار تفنگ با مجوز وجود دارد و به همين مقدار نيز تفنگ بدون مجوز هم موجود است اما متاسفانه فرهنگ شکار در بين شکارچيان وجود ندارد و روباه‌ها را بدون دليل مورد شکار قرار مي‌دهند. در واقع شکارچيان اين روباه‌ها را به عنوان هدف زنده مي‌بينند که نبايد از دستشان در بروند ضمن آنکه در منطقه ترکمن صحرا که روباره ترکمني وجود دارد نيز طي چند سال اخير خريد و فروش پوست روباه بسيار متداول شده که همين امر باعث شده است که تمامي اهالي اين منطقه به شکار روباه مشغول شوند.
شايان ذکر است که در ايران 4 نوع روباره وجود دارد؛ معمولي، روباه شني، روباه ترکمني و شاه‌روباه که روباه معمولي در اغلب نقاط ايران وجود دارد و به تعداد فراوان يافت مي‌شود.